Τρίτη, 8 Δεκεμβρίου 2015

μετα την Κυριακή JAM


"Μουσική δεν θα βάλετε;"

Ένα προβληματικό σημείο στα Contact Improvisation jam, είναι η μουσική.
Έχει ταυτιστεί το να χορεύεις με το να υπάρχει απαραίτητα μουσική γύρω σου, χωρίς αυτήν αισθάνεσαι μισός,
αλλά ταυτόχρονα εγώ μισώ την ηχητική μαρμελάδα που συνήθως καταλήγει να ακούγεται στα περισσότερα jam σε όλο τον κόσμο, με τους απλοϊκούς ρυθμούς και τα πιστά τονικά βήματα στις κλίμακες με τα οποία οι μουσικοί προσπαθούν να ακολουθούν τους χορευτές και το μόνο που κάνουν είναι να προσφέρουν ατμοσφαιρική κάλυψη στην συναισθηματική απονέκρωση μιας ψευδοαρμονίας, ηχητικής και κινητικής.

Dead cannot dance

 Αυτή την Κυριακή, ξεκινάει στο Συνεργατικό στούντιο Λάθος Κίνηση το "Πάντα f(ρει) την Κυριακή" μια σειρά συναυλιών αυτοσχεδιαζομενης μουσικής, η οποία θα γίνεται κάθε εβδομάδα, Κυριακή μεσημέρι στις 1 ακριβώς.
Με μια παρέα μουσικών αποφασίσαμε να προσκαλέσουμε όλους τους  μουσικούς που ενδιαφέρονται για τον αυτοσχεδιασμό, έως ότου να μην υπάρχουν άλλοι μουσικοί, πράγμα δύσκολο οπότε αυτό μας εγγυάται μια πολύ μακριά σεζόν με φρη μουσική κάθε Κυριακάτικο μεσημέρι.

Αυτή την Κυριακή, στην πρώτη συναυλία / εκκίνηση, ΜΕΤΑ τους μουσικούς θα έρθει η σειρά μας να μπούμε στον χώρο και να ξεκινήσει το τζαμ Contact Improvisation.
Αφού πρώτα τους ακούσουμε, θα δοκιμάσουμε τι μένει στον χώρο και μέσα μας, μετά την μουσική. Αν γι' αυτούς ειναι σημαντικό να μπλέκουν κλίμακες ή να διαστρέφουν την τονικότητα, να ψάχνουν νέους ήχους και νέες σχέσεις αρμονίας, εμείς αποδομούμε το σώμα και το ξανασυνθέτουμε, ερχόμαστε σε επαφή με πρωτόφαντες χειρονομίες και διαδρομές που υπερβαίνουν την βαρύτητα.
Αλλά το κουράγιο για την προσωπική έκφραση και την επικοινωνία είναι κοινό, ίσως κάποιοι μουσικοί να ξαναμπoύν και να παίξουν, τότε το Μετά την μουσική JAM θα γίνει ένα σημείο επαφής.

13 Δεκεμβρίου στις 2 μμ (αμέσως μετά την συναυλία "Πάντα f(ρει) την Κυριακή")

Ελεύθερη είσοδος, (μόνο σε όσους συμμετέχουν)

Συνεργατικό στούντιο Λάθος Κίνηση, πλατεία Κουμουνδούρου (πλατεία Ελευθερίας τυπικά) αρ 25, 6ος όροφος


Πέμπτη, 29 Οκτωβρίου 2015

Η πρώην του δουλεύει για τον Συριζα

Η πρώην του δουλεύει για τον Συριζα
Μια παράσταση χορού και μουσικής απέναντι από τον Σύριζα



Εάν στα χρόνια των πρώτων μνημονίων μετρούσαμε έκπληκτοι τους διανοούμενους και καλλιτέχνες που είτε σιωπούσαν, είτε έπαιρναν θέσεις "φιλοευρωπαϊκές" για να καλύψουν την στήριξη τους στις δεξιές πολιτικές, όταν μετά την ψήφιση του νέου μνημονίου από τον πρώτη κυβέρνηση της αυτοαποκαλούμενης αριστεράς είδαμε συντρόφους του πνευματικού κόσμου να σιωπούν “κριτικά”, απλώς σιωπήσαμε.
Πιο πολύ τράβηξαν το ενδιαφέρον μας οι άνθρωποι γύρω τους, φίλοι, εραστές, συγγενείς, συνάδελφοι, συναγωνιστές, με τους οποίους συναντιούνται, τρώνε, ξαπλώνουν, φροντίζουν, όλοι αυτοί οι άνθρωποι που δεν ελπίζουν να βρουν δουλειά δίπλα σε κομματικούς συντρόφους και ταυτόχρονα θα πρέπει να συναντούν τον κομφορμισμό του «δεν μπορούσε να γίνει τίποτα άλλο», να καταπίνουν το «καλύτερα εμείς, θα προτιμούσες να είναι οι άλλοι;», να ξαπλώνουν δίπλα σε κλέφτες αγαπημένων λέξεων, να στηρίζουν μηχανικούς ρητορικής στις καθημερινές μετατοπίσεις εννοιών και ζωών.
Αυτό θα μπορούσε να είναι το θέμα μιας παράστασης, η απόσταση συμβίωσης των πράξεων από τα λόγια.
Αλλά μια τέτοια παράσταση θα απαιτούσε σαν προϋπόθεση ένα κοινό θεατών και δημιουργών, στο οποίο αποκαλύπτεται αυτή η εκδοχή των διανοούμενων και το μόνο που απομένει είναι να αλλάξουν. Μια τέτοια παράσταση προϋποθέτει την πίστη ότι ο κόσμος μπορεί να αλλάξει με πολιτιστικές παρεμβάσεις
Όμως ο Σύριζα αν μην τι άλλο απέδειξε ότι ο κόσμος δεν μπορεί να αλλάξει με θεάματα ακόμα και αν είναι πολιτικά.

Αυτή εδώ η παράσταση δεν είναι τέτοια.
Αυτή εδώ είναι μια παράσταση έξi ανθρώπων, ανδρών και γυναικών, διαφορετικών ηλικιών και καλλιτεχνικού παρελθόντος. Είναι μια παράσταση η οποία δεν ξεκινά από την ματιά προς τον κόσμο αλλά από τους μυς, το αρθρικό υγρό, τα κόκαλα, την σωματοποίηση, την παρατήρηση, τον αναστοχασμό, την σκιά.
Είναι μια αυτοσχεδιαστική παράσταση, αποτέλεσμα της ερευνητικής δουλειάς του Τζο Τορναμπένε, η οποία δίνει χώρο στους ανθρώπους που συμμετέχουν, σωματοποιώντας τις εμπειρίες τους, να ανοιχτούν στον κόσμο, αυτοσχεδιάζοντας κάθε στιγμή όπως και όταν προσπαθούν να ζήσουν κάθε επισφαλή στιγμή.

Το αν αφορά θεατές το αποτέλεσμα, εξαρτάται όχι μόνο από τους δημιουργούς συντελεστές αλλά και από το κοινό, το οποίο έχει ήδη την εμπειρία από περφόρμερ με τα "έτοιμα λόγια".
Με αυτό τον τρόπο, τελικά η παράσταση ίσως να είναι πολιτική και να αφορά κάποιους. Κάπως πρέπει να εκγυμναστούν τα μάτια μας και τα αυτιά μας, για να είμαστε έτοιμοι για την επόμενη φορά.


Τζο Τορναμπένε (βαρύτονο σαξόφωνο , Κωνσταντίνος Μίχος, Θάλεια Δίτσα, Αθηνά Κυρούση, Τζένη Κόλμπουρν, Αντώνης Σταυρινός (τρομπέτα).

31 Οκτωβρίου 5 μμ
Συνεργατικό στούντιο Λάθος Κίνηση
Είσοδος ελεύθερη, εκτός αν υπάρχει η κλουβα των ΜΑΤ που άρχισε να σταθμεύει μπροστά, μετά την υπογραφή

Τρίτη, 22 Σεπτεμβρίου 2015

Μια ζωή Contact Improvisation


από τα πρώτα μαθήματα Contact Improvisation
Εν αρχή
το σώμα σου
δηλαδή Εσένα
σε λαχταρούν αγγίζουν σπρώχνουν δέχονται φέρουν προσέχουν αφουγκράζονται βλασταίνουν περιμένουν τραβούν λευτερώνουν υποδέχονται σηκώνουν κόβουν γυρίζουν τυλίγουν κρατούν φέρνουν προσφέρουν αγκαλιάζουν
χαϊδεύουν ζουπάνε μασουλάνε μυρίζουν γλείφουν τσουλάνε πετάνε στήνουν στηρίζουν ισορροπούν τρίβουν υγραίνουν σκουπίζουν ζυγίζουν εκθέτουν
αγγίζουν στα δάχτυλα, στον ώμο στο κεφάλι στο μάγουλο στην κοιλιά στις πατούσες στην πλάτη στον κώλο στο στήθος,
οδηγούν συνοδεύουν ακολουθούν ισιώνουν ακινητοποιούν σκύβουν μετράνε ράβουν αρνούνται ταιριάζουν χτυπάνε προστατεύουν
κοιτάνε ακούν τριγυρνάνε ποθούν κοψοχολιάζουν προκαλούν ζυγώνουν αρνούνται αντιστέκονται πλευρίζουν αγγίζουν ξεκλειδώνουν αρπάζουν συναρπάζουν μοιράζουν πλαγιάζουν ενώνουν πλέουν εκσφενδονίζουν κορφολογούν μεσιάζουν χαράζουν δένουν εγκαταλείπουν σπάνε περιγράφουν δακτυλοδειχτούν προσπερνάνε στεριώνουν
γέρνουν βαστάνε λυγίζουν βαραίνουν ελαφραίνουν πιάνουν εισδύουν κλείνουν ανοίγουν ξύνουν λιγοστεύουν παρατάνε κουβαλούν ζητάνε ξαπλώνουν σηκώνουν ξεχνάνε ονειρεύονται
σε θυμούνται
Αλλά και εσύ έχεις ευκαιρίες να τα κάνεις όλα αυτά
Και τα φοβάσαι και τα επιθυμείς


Contact Improvisation είναι το ασφαλές πεδίο όπου όλα αυτά θα ξαναγίνουν μέχρι να πρωτογίνουν

κάθε Τετάρτη 8 - 10 μμ 
και Σάββατο 4 μμ - όσο πάει

Σάββατο, 12 Σεπτεμβρίου 2015

10 και 1 στιγμές χορεύοντας Contact Improvisation



  1. Τον Αύγουστο του 1980, όταν για να προετοιμαστώ να δώσω εξετάσεις στην Κρατική, «διάβασα» ένα!!! βιβλίο χορού, όπου υπήρχε μια παράγραφος για το C I  και σκέφτηκα ότι αυτό είναι η απόλυτη λύση για μια τέχνη η οποία θα είναι προσιτή σε όλους, αγγίζει όλα τα ταμπού και απαντά στο ‘Τι συμβαίνει όταν δύο σώματα συναντηθούν”.
  2. Στο πρώτο μάθημα του Αϊκίντο, μετά από μια λαβή, την στιγμή που ήμουν στον αέρα καθώς με ανέτρεπαν, ταυτόχρονα είχα σκάσει στα γέλια από την πρωτόγνωρη απόλαυση του να αφήνεσαι στους φυσικούς και σωματικούς νόμους 
  3. Τον Γενάρη του 1983 όταν προσπαθούσαμε με μια μεγαλύτερη συμμαθήτρια μου να φανταστούμε ασκήσεις χωρίς να έχουμε κάνει ακόμα μάθημα, αυτή η αναιδής απόλαυση ότι το Contact δεν είχε κανόνες αλλά όλοι συμμετέχουν στην εφεύρεσή τους.
  4. Τον Σεπτέμβριο του 1984 όταν έκανα το πρώτο μου μάθημα στην Αγγλία και στην πρώτη άσκηση συνειδητοποίησα  ότι την είχα ήδη σκεφτεί και κάνει μόνος μου, πρώτα φυσικά κοκορεύτηκα ότι είμαι ‘φυσικό” ταλέντο και μετά έμεινε η γλύκα ότι από διαφορετικές αφετηρίες  όλοι μπορούμε να ταιριάξουμε σε αυτό το δρόμο. Το contact δεν είναι τεχνική , είναι ένας δρόμος όπου όλες οι τεχνικές χορού, πολεμικές, σωματικές διασταυρώνονται 
  5. Ίδια εποχή, τα πρωινά, χωρίς να το συνειδητοποιώ μάθαινα το βασικό στoιχείο του contact, το να είσαι εκτός ισορροπίας, γέρνοντας και αφήνοντας για ώρες το βάρος μου να το κρατάει ο τοίχος έξω από την εντατική του Hammersmith Hospital. 
  6. Όποτε χορεύω με έναν άνθρωπο με αναπηρία ή από μη δυτική χώρα και  τροχίζω τις συνήθειες μου (σ’ ευχαριστώ Ομάρ) 
  7. Όλες οι στιγμές που κάποιος μαθητής, χορευτής, άγνωστος, ακολούθησε το άγγιγμα, που με αιφνιδίασε, που άφησε ή πήρε βάρος, όλες οι στιγμές που αισθάνθηκα ότι ζω την ανεπανάληπτη στιγμή. 
  8. Όταν μετά το μάθημα καθόμαστε στο μπαλκόνι και αισθανόμαστε σαν πολεμιστές που επιβίωσαν νικητές 
  9. Εκείνο το πρωινό, υπήρξαν πολλά, όταν δίδασκα στην Κρατική και  κοίταζα τους μαθητές μου να αυτοσχεδιάζουν και χαμογελούσα συνωμοτικά σκεφτόμενος ότι έχω διεισδύσει και ετοιμάζω πάνοπλους (καλούς τεχνικά αλλά και ελεύθερους) επαναστάτες του χορού 
  10. Το Jam, το μόνο μέρος όπου αισθάνομαι ότι δεν είμαι μόνος πολιτικά χωρίς να λέω κουβέντα για πολιτική.
και  άλλο 1
Εκείνη η φορά που ο ………….. η ............. , κάθε φορά, κάθε χρόνο, στο πρώτο μάθημα που διδάσκω, κάθε Σεπτέμβρη από το 1989, θα εμφανιστεί ένας μαθητής, μια μαθήτρια, που από το πρώτο μάθημα είναι άφοβοι, αγγίζουν, αφήνουν βάρος, σπάνε και ξαναστήνονται, παίρνουν τον χρόνο τους, το σώμα τους ακούει, εκτινάσσεται, καθώς θα πέσει πάνω στο άλλο δεν θα σταματήσει και θα κλείσει αλλά θα ελιχθεί βρίσκοντας νέες στηρίξεις, επιβιώνοντας στιγμιαία και εγώ πάντα το ονειρεύομαι αυτό το σώμα, ότι θα συνεχίσει στον χρόνο πέρα από μένα.


Το Σάββατο 12 Σεπτέμβρη αρχίζουν τα μαθήματα Contact Improvisation 
όπως όλα αυτά τα χρόνια κάθε Τετάρτη 8 μιση – 10  και Σάββατο 4 – .... όσο πάει




Τρίτη, 28 Ιουλίου 2015

Το Jam του αποχαιρετισμού

Αποχαιρετάμε με ένα Jam την φετινή σεζόν αλλά κυρίως αποχαιρετάμε έναν συγχορευτή μας, τον Ομάρ.

Ο Ομάρ, πρόσφυγας από την Συρία, πρωτοήρθε στο jam στο Συνεργατικό στούντιο Λάθος Κίνηση πριν δύο χρόνια και το ίδιο βράδυ την ώρα που έφευγε από το στούντιο, τον συνέλαβαν διότι δεν είχε χαρτιά. Στις επόμενες μέρες όταν πηγαίναμε να τον δούμε στο τμήμα, οι αστυνομικοί δεν καταλάβαιναν γιατί τόσος κόσμος πήγαινε να τον δει, οι αστυνομικοί δεν ξέρουν από Contact Improvisation, ούτε και οι δικηγόροι όταν τους έλεγα ότι αυτό που γράφαμε στα γράμματα στήριξης ότι ήταν πολύ καλός χορευτής ήταν αλήθεια.

Αφότου βγήκε, ο Ομάρ υπήρξε αναπόσπαστο μέλος του στούντιο, παρακολουθούσε μαθήματα, όχι μόνο Contact και σηκώματα που του αρέσουν πολύ, αλλά και σύγχρονο και Γκράχαμ ακόμα και φραπέ στο μπαλέτο.
Συμμετείχε σε παραστάσεις, όταν χτύπησε σοβαρά τον ώμο του μια μέρα πριν παρουσιάσουμε τον «Διάβολο στην πλατεία Κουμουνδούρου” αρνήθηκε να μην χορέψει ακόμα και στην δύσκολη σκηνή όπου έπρεπε να κάνει contact ενώ του έριχναν κουβάδες με νερό σαν να πνιγόταν, συνέχεια μας έφερνε τα ζωγραφιστά γλυκά - τούρτες του, κυριολεκτικά δεν έγινε δουλειά στο στούντιο που να μην συμμετείχε. Από τους βασικούς υποστηρικτές του Jam, δεν υπήρξε πετυχημένο jam χωρίς αυτόν, έχω την εντύπωση ότι πολλοί έρχονταν για να χορέψουν μαζί του.

Τώρα ο Ομάρ, με επίσημα χαρτιά πλέον, θα συνεχίσει το ταξίδι του στην Ευρώπη, αναζητώντας και ένα νέο στόχο, να χορέψει.
Πριν φύγει, θα στήσει για τελευταία φορά στην ταράτσα το πάτωμα. Αν και ξέρουμε ότι δεν θα βρει κοινότητα να τον αγκαλιάσει τόσο πολύ, τον αποχαιρετάμε με ένα jam για να θυμάται την καλύτερη Ελλάδα.
Εμείς μένουμε πίσω μαζί με τους αστυνομικούς.

Παρασκευή 31 Ιουλίου από τις 8 έως όσο χορεύετε
Συνεργατικό στούντιο Λάθος Κίνηση, Πλατεία Κουμουνδούρου, στην ταράτσα

Είσοδος ελεύθερη, χωρίς χαρτιά

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ από το Jam
https://www.flickr.com/photos/105339146@N07/sets/72157656315571330